یوسف

درد زمان
نویسنده : یوسف موسوی - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱٩ امرداد ۱۳۸٧

آری مـیــان ایـن تـشـتت هــای تـو در تـو       دیـگــر نـشــان از اتـفـــاق مــا نمـی مــانــد

جـز خـنـده ای و گـریـه ای و نــام فامـیـلی      مـصــداق بـعـــد وحـــدت  آرا   نـمــی مــانــد

این قصـه تـنـها غصـه ی جان ادیبان نیست     هـمـزاد نـاطـق هاست هـرگـز جـا نمی مانـد

هر علم را در سیصد و شصت سر مدرج کن    هـر سر فقـیـهی جامع است  و  وا نمی ماند

از هـر دری بـاری نه چندان تـوشـه می گیرد     سر خوش که از سـرداری سـرها نمی ماند

از مـوی تـا نـاخـن غــرورش جــهـل می بارد    از جـوهـرش جـز ایـن مـرکـب هـا نمی ماند

شـایـد تـکـثـر حـاصـل بـی محتوائی هاست      کـز صـــد تـفـکـر هـم  یـکـی  والا  نـمـی ماند

یا شـاید از فـهـم وسـیــع خـیل آدم هاست       کـز هـر دری گـوئـی  یکــی  شنوا   نمی ماند

حتـما دگر صـدرا و سینا را ملخ خورده است       یک تن دگـر در سیـنـه ی سـیـنـا نمی ماند

آری مـیــان ایــن تـشـتت هــــای تو در تو       حتی  تــمــیــز  زشـــت از زیـبــا نــمـی مـاند

                                   هم زشت زیبا می شود هم بر رخ یوسف

                                   دیــگــر زلـیـخـا عاشقی شـیدا نمی ماند

اما یادمانی از ...

زان صـبح که دیـده ام تـو را در بر خویش            یـاد آمـدم از حـادثـه ی دلـبـر خـویـش

این حادثه ی عشق که در جوهر توست           صـدهـا گهر ناب بـه پـایـش سـر پـیش

آرامـش و مـهـری که نـشان دل توست            شـرمـنـده نموده است دل این درویش

هـر سـر که فـتـاد قـرعـه هـمـسریت              در سـاحـل آرام تـو دور از تــشــویــش

آبـاد بـد از خــاطــره ی دلــبــر مـــــن               آبـادتــر از قــبــل بـه یــمـنــت تـجریش

زیـبـا سـخـنـت جـلوه ی مهر و برکات                گـفـتیـم ولی حسن تو باشد زین بیش

                                    آخــر بــه چــه مانـنـد کـنم جلوت تو

                                    زیبا دل یـوسف است از عشق پریش


comment نظرات ()